Bir kitap arasında kurutulan çiçek gibidir hayat. Dalından koparılana kadar canlıdır, ama koparıldımı solmaya başlar ve bir kitap arasında sonsuzluğu başlar.
Bu başlangıç aslında sonsuzluğun başlangıcıdır. Ne olduğu bilinmeyen bir sonsuzluğun. Belkide bilirsin bu sonu ama bilmek dillendirmek istemezsin. Yaşamak istersin düşündüğün hayal ettiğin gibi, ama olmayacağınıda bilirsin eskisi gibi. Aklından geçeni söyleyemezsin bir türlü. İçine atarsın gömersin karanlığına bir çiçek daha.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder