hayatı yakalamk

İnsanlar neden farklıdır diye hiç düşündünüz mü? Son zamnlarda ben bunu çok düşünüyorum. sorguluyorum kendimide dğer insanlarıda. Hatalar hırslar, acılar, mutluluklar bunların hepsi insan içindir ama bazı insanlarda aşırılıklar vardır. Mesela hırs insanda çok varsa sonu kötüye varabilir. Aşk ya vardır ya yoktur ve gerçekten fazlası öldürebilir. Aslında düşündükçe büyüklerin söyldeği şu laf tam oturuyor düşüncelerime. AZI KARAR ÇOĞU ZARAR. Hayatmızda ne olursa olsun hep daha fazlasını iatiyoruz. sevgilimiz yokken sevgili, sonra sevgilinle evlenmek, sonra ev almak, sonra yazlık almak, sonra araba almak, vs. gibi insan hep istiyor. Peki bunları isterken nekadar ürettik. sadece tükettik. insan hayatını mutlu bir şekilde yaşamak istiyorsa bence tüketimden çok üretime ağırlık vermel. Yani üretmeli hayatı için ruhu için üretmeli. insan ruhunu en çok doyuran şeyin üretmekten geçiyor. İnsanın kendine yaptığı kötülüğü başkası yapamazmış öle der büyüklerimiz. kesinlikle öyle. İnsan ne yaparsa kendine yapar. iyiside kötüsüde önce kendisi içindir. kendini mutlu etmeyen insan başkalarınıda mutlu edemez. Ben mutsuz bir insanım en azından bu aralar. resim yapmak ve film izlemek bu dönem için beni en çok mutlu eden şeyler. geçen gün bir arkadaşım bana şöyle br şey dedi ve gerçekten çok etkilendim. Benim ruh halimi çözmüş. (sen istediklerinin hemen olmasını istiyorsun. dur yavaşla eğer bu hızla gitmeye devam edersen daha mutsuz bir insan olacaksın. sen aslında istediğin şeye bir an önce ulaşmaya çalışırken etrafındaki mutlulukları yakalayamadan mutsuz bir şekilde yol alıyorsun. sakin sakin sakin.) Arkadaşım bu cümleleri kurduktan sonra düşündüm gerçekten öyle. ben istediğimin peşinde koşmaya çalışıken çok mutsuz ve sinirliyim ve etrafımdaki hiç bir şey beni mutlu etmiyor. çünki göremiyorum. hedefe okadarçok konsantre olmuşumki. yazık bana diye düşündüm. neden hayatımı böle uçlarda yaşamak zorundayım. neden mutlu olmuyorum yada neden etrafımdaki mutlulukları görmüyorum. Hayatım akıp giderken geç kalmak istemiyorum. bu yüzden hızlı oldğumu biliyorum ama ya geçen zamanda kaybettiklerim. gençliğim ve zamn geri gelmeyecek biliyorum ve ben birşeylerin gerçekleşmesini istiyorum artık. haytımdan bir iz bırakmak istiyorum. şu an bu yazıyı yazarken hala bırakamadığım o izi mutlaka bir gün bırakacağımı biliyorum ve bunun gülümsemesiyle son veriyorum yazıma.