Bu gün nedense kendimi tuhaf hissediyrum. aslında sabah çok güzel uyanmıştım neşem yerindeydi. hazırlanıp işe geldim hatta yolda müzik dinledim. ama şimdi nedeninini bilmediğim bir sebepten dolayı tuhaflaştım. aklıma arkadaşımın lafı geldi. neden çok istediğimiz halde istediğimiz şeyi yapmıyoruz, ispanyaya gitmek istiyorum ama neden gitmiyorum dedi. bende çünkü cesaretin yok dedim. şimdi düşünüyorumda kendimi düşündüğümde, ben nekadar dürüstüm kendime. beimde yapmak isteyipte yapamadığım kendime güvenemediğim okadar çok şey varki. dışardan herşeyi yapabiliyormuş gibi görünsemde aslında tabularım var birazcık. aslında cesaretimde yeterli değil belkide. bilmiyoru işte sadece düşünüyorum ne istiyorum ney yapmadım ve ileride pişman olmak istemiyorum. haytta bir izim olsun istiyorum aslında. tabiki bir atatürk olamam yada tolstoy yada dali yada piri reis bunlar dünya var oldukça unutulmayacak isimler. çünli dünya için büyük önem taşımaktalar. ama bende bşeyler yapmak birazda olsa hatırlanmak istiyorum. çokmu şey istiyorum? dünyaya bir çocuk getirerek genlerimi devam ettirmekmi yoksa hayallerimin peşinden koşup, kendimi en iyi ifade ettiğim alana yani yazmayamı odaklansam. yada ikisinide yapamam mı. elif şafağın -siyah süt-kitabındaki karmaşasını yaşamakta ruhum. ne zamn toparlanır bilmiyorum ama ben hayatım için bişeyler yapıyorum. yapmayada devam edeicem:)